Nathalie

Ik interviewde Nathalie Kuster drie jaar geleden vier keer voor Esta. Indringende gesprekken over leven en dood. Want vlak na de geboorte van haar tweede kindje werd bij haar een zeer agressieve hersentumor vastgesteld. Prognose: drie tot zes maanden. Dat werd uiteindelijk ruim vier jaar. Nathalie deed alles om haar leven te verlengen, ze werd meerdere keren geopereerd, onderging chemo en bestraling, at volledig biologisch en slikte tientallen voedingssupplementen. Ze zwom de Zeemijl van Bloemendaal en haalde daarmee 6000 euro op voor de Stichting Hersentumoren. Omdat ze wilde ontdekken of genezing van een hersentumor mogelijk is, ontwikkelde ze een wereldwijde enquête. Haar jongens zien opgroeien was haar voornaamste doel, ze hoopte zo dat ze zich haar als moeder zouden herinneren. Lang leek het goed te gaan, elke scan was schoon en Nathalie bleef geloven in een wonder. Maar uiteindelijk werd haar grootste angst werkelijkheid: in augustus van dit jaar was de tumor terug. Op een niet te opereren plek en explosief groeiend. Ze maakte nog net de vijfde verjaardag van haar jongste zoon mee, een week later overleed ze, 41 jaar jong. Mijn zoon werd een week geleden vijf jaar. De gedachte dat ik er niet meer zou zijn, is onvoorstelbaar. Terwijl kanker iedereen kan overkomen. Elke avond als ik de kaarsen aansteek, brand ik er een extra voor Nathalie, haar man en zoontjes, knuffel mijn dierbaren en tel mijn zegeningen.

2 Reacties

  1. Anique Kuster

    Mis mn zus nog elke dag! Googlede daarom haar naam vandaag, zoals ik nog regelmatig haar weblog open terwijl ik natuurlijk weet dat daar geen nieuws op staat. En dan lees ik nu voor het eerst jouw stukje (ik heb alle Esta’s uiteraard). Fijn. Vorige week zou ze 42 zijn geworden. We waren met familie en vrienden bij haar laatste rustplaats om te proosten. Ook zij had n glaasje maar die bleef vol… Het was n mooie dag. De pijn om haar te moeten missen wordt niet minder; de acceptatie gaat geleidelijk.

    Antwoord
    • MiloevanBeek

      Dank voor je mooie reactie Anique! Ben er stil van. Lijkt me zo moeilijk om je zus te moeten missen. Nathalie had het vaak over je weet ik nog, volgens mij waren jullie erg close.. Wens je veel sterkte!

      Antwoord

Reactie verzenden

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*