Aanmoddermoeder

Of die term niet in het Groene Boekje mocht, twitterde iemand laatst toen ze in mijn bio las dat ik mezelf een aanmoddermoeder noem. Ik bedacht ‘m deze zomer, op de ligstoel van het pittoreske Franse appartementencomplexje terwijl ik naar mijn tweejarige dochter keek die keer op keer in het diepe deel van het zwembad sprong, proestend boven kwam, zich als een jong hondje naar de overkant bewoog, op de kant klom en hetzelfde trucje nog een keer deed. En dat 25 keer achter elkaar. Een stukje verderop spartelde mijn vijfjarige-zonder-zwemdiploma-maar-met-bijna-een-jaar-zwemles-achter-de-rug, zwembandjesloos in het water. Dat mocht mits zijn vader en ik in de buurt waren. Twee weken lang bleef hij boven water (daar is ook alles mee gezegd, laten we het erop houden dat de zwemleraar nog wel wat werk te verzetten heeft). Vanaf diezelfde ligstoel luisterde ik, roseetje onder handbereik, naar achter kleuters aanrennende moeders: “Wat ik had ik nou gezegd: niet rennen langs het zwembad! En na het eten mag je minimaal een half uur niet in het water! Niet lopen met een ijsje, niet de hond aaien, niet je speelgoed mee naar buiten nemen.” Op het strand zag ik Franse moeders met priemende ogen kijken naar hun kroost dat, getooid in UV-werende badpak, kurken drijfband, oranje zwembandjes, pet en zonnebril, hulpeloos ronddobberde in de Middellandse zee. Mijn kinderen zijn, in tegenstelling tot hun moeder, beiden niet van het brave, rustige soort, maar ik ren zelden achter ze aan. Dat komt vooral omdat ik daar te lui voor ben, ik lees liever een boek of staar een beetje voor me uit. Een andere reden voor mijn aanmoddermoederschap, is het ontbreken van een plan. Eigenlijk doe ik maar wat. Met mijn leven, en als moeder. Opvoedkundig niet geheel verantwoord, maar wel goed voor de creativiteit. Mijn dochters grootste hobby is stenen omdraaien en wormen ontleden (aanmoddermoeders hebben zelden smetvrees) en tijdens etentjes op het lokale Franse dorpsplein toverden mijn kinderen de lantaarnpaal om tot draaimolen. Binnen vijf minuten draaiden alle dorpskinderen rondjes met hen mee (om vervolgens direct weer terug gecommandeerd te worden aan tafel). Ik zorg dat ik mijn kinderen altijd kan zien, ken ze, vertrouw ze en laat ze daarom hun gang gaan. Toch voel ik me vaak ongemakkelijk onder de afkeurende blikken die andere moeders me toewerpen als ze mijn peuter zien ronddwalen. Ik vraag me elke dag af of mijn zoon niet toch die fietshelm moet dragen. Ik zie mijn dochter vallen als ze in de touwen van een klimrek hangt bedoeld voor kinderen die drie keer zo groot zijn als zij. Ik kan met oprechte verbazing luisteren naar moeders die de riempjes van het autostoeltje – waar mijn dochter zich binnen twee minuten uit heeft gewurmd – met een stukje stof onder de naaimachine vast stikken. Nog los van het feit dat ik nog nooit een naaimachine van dichtbij heb gezien, zou het niet in me opkomen. Terwijl ik, net als elke moeder, doodsbang ben dat mijn kinderen iets overkomt. Ik wil alleen mijn angsten niet op hen projecteren. Ooit zei iemand dat de reden voor haar voorzichtige, angstige inborst misschien lag in het “doe voorzichtig” mantra van haar moeder. Ze had liever wat vaker “veel plezier” gehoord. Dat heb ik altijd onthouden. Kinderen zijn onbevreesd en willen de wereld ontdekken. Geef ze die ruimte.

 

44 Reacties

  1. Tamara

    Prachtig geschreven! 🙂

  2. Carla

    Ik weet niet meer hoe ik hier terecht kwam. Maar nu ik er toch ben….;-)wat een geweldige, ontspannen en wijze visie.

  3. esther

    owwww geweldig!!! en zo herkenbaar…..vanaf nu ben ik dus ook een aanmoddermoeder haha

  4. marjolein

    hee.. een verhaal over mij? Hahahaha, heel herkenbaar.

  5. Marcelle Bosch

    Heerlijk!! Eindelijk iemand die er net zo over denkt als ik. Kinderen moeten de wereld kunnen ontdekken. En ja, af en toe zullen ze met het ontdekken een keer de plank mis slaan. Maar daar leren ze van.

  6. anne

    Like! Ben ook een aanmoddermoeder (met naaimachine dat dan weer wel)… Tenminste ik denk dat anderen denken dat ik dat ben, maaar er zit wel een filosofie achter. En ik heb natuurlijk voordat ik lekker achterover kan gaan zitten natuurlijk wel de hele boel gescanned voor grote gevaren….

  7. Fab

    Fjieuww gelukkig zijn er dus meer moeders van mijn soort!

  8. Valérie

    Dank, Milou! Dank voor de woorden over voorzichtig doen in plaats van plezier wensen!
    Ik kom hier nog eens langs 😉

    • MiloevanBeek

      😉 Graag gedaan en leuk als je nog eens komt kijken!

  9. Maroesja

    Check, check, check…..grossiemodo ben ik ook een aanmoddermoeder en daar zijn mijn dochter en ik erg blij mee! PS: Wij hebben ook een aanmoddervader! 🙂

    • MiloevanBeek

      Haha de meeste vaders zijn volgens mij van het aanmodderende soort of niet? Zouden wij moeders vaker een voorbeeld aan kunnen nemen.

  10. Brent

    Leuk…wij zeiden vroeger altijd als we weggingen ‘ik hou van je’ tegen onze moeder en zij tegen ons. Ook als ze even naar de supermarkt ging en wij thuisbleven… Je zou maar eens niet terugkeren. Dan zijn dat toch mooie laatste woorden 😉

  11. Brent

    Ik heb later pas gehoord dat dat ‘erachter’zat hoor 😉

  12. veerle

    hahaha eindelijk kan ik me een titel geven 🙂 ik denk en doe net hetzelfde: ruimte geven uit gemakzucht maar ook omdat ik wil geven wat ik ooit nog heb mogen doen, ronddwalen op straat en mijn grenzen aftasten. Daardoor heb ik al veel andere moeders hun hart doen stilstaan en mogen er zelden vriendjes komen spelen. Maar who cares, niet de mijne…

  13. Anita

    Heerlijk om te lezen. Ben zeker ook een aanmoddermama ben. MAAR dat het idee ‘wat zat een ander daar van vinden’ mij wat tegenhouden.
    Daar ga ik maar gauw eens mee ophouden dus!

    • MiloevanBeek

      Doe dat Anita! Maakt je leven een stuk prettiger als je daar minder of niet meer bij stilstaat. Bovendien: die andere moeders doen ook maar wat 😉

      • Anita

        Sommige moeders lijken er wel voor gestudeerd te hebben. Alles beter weten! Laat MIJ met rust! (en mijn kind ook)

  14. Madelon

    Helemaal eens! have fun en relax 🙂 Ze worden vanzelf groot! 😉

  15. Sariootje

    Oooh, heerlijk herkenbaar! Gelukkig ben ik niet de enige ‘nonchalante’ moeder zoals ik mezelf soms wel eens noem. Helemaal eens met je theorie over het niet willen aanleren van angst voor je kinderen. En zoveel moeders die het afkeuren, na ja, laat ze lekker gaan (zeg ik nu heel stoer, maar voel ik precies zo, haha).
    Mijn kinderen moeten overigens ooit een dijk van een weerstand hebben, want waar die allemaal in zitten te wroeten en in hun mond doen……

  16. Bernadette

    “…die drie keer zo groot zijn als zij…”

    Moet het niet zijn: “die drie keer zo groot zijn DAN zij…”?

    (en tussen twee werkwoorden hoort altijd een komma volgens mij)

    Erg storend voor iemand die zich journaliste noemt.

    • MiloevanBeek

      Hoi Bernadette dank voor je oplettendheid. Ik heb het even opgezocht. Volgens taaladvies.net luidt de regel: ‘Na zo, zoveel, zozeer en even volgt altijd als. Voorbeelden:
      (6) Er werd drie keer zoveel vuurwerk verkocht als vorig jaar.
      (7) In de meeste sprookjes is een reus vijf keer zo groot als een mens.

      En vaak staat er tussen twee werkwoorden een komma, ik weet niet op welke zin je doelt?

      • HJ

        Bernadette doelt op het gedeelte van diezelfde zin, vlak vóór dat als/dan-dilemma. Deze zin dus: “Ik zie mijn dochter vallen als ze in de touwen van een klimrek hangt bedoeld voor kinderen die drie keer zo groot zijn als zij.” Voor de duidelijkheid zou er tussen “hangt” en “bedoeld” inderdaad een komma kunnen staan, maar storend vind ik het ontbreken ervan zeker niet. Uit de zinsopbouw en context is heel helder wat je met de zin bedoelde.

        • MiloevanBeek

          Aha, dank voor de opheldering HJ! Ik ben het met Bernadette eens dat die zin anders (beter ;-)) geformuleerd had kunnen worden, maar een komma vind ik daar niet passen..

        • Desiree

          Pfff, wat een taalpuristisch geneuzel, volgens mij gaat het meer om de inhoud. Top verhaal en heel herkenbaar! 🙂

  17. Centine

    Volgens mij ben je geen aanmoddermoeder, maar gewoon relaxed!

  18. Belle

    Bernadette lijkt me niet van het type aanmoddermoeder!

    • MiloevanBeek

      😉

  19. HJ

    Heel mooi! En ook: heel goed! Mag ik bij dezen dan de term ‘aanmoddervader’ claimen? Ik ben huispapa en vind het fantastisch om mijn peuterpuber (zoals ze zichzelf inmiddels ook noemt) lekker haar eigen gang te zien gaan. Waar ouders om ons heen hun kinderen toch vooral lijken te moeten beletten om van al te hoge objecten af te springen, weet onze kleine rouwdouwer heel goed zélf wat ze kan. En durft. En soms doet ze ook dingen die écht niet oké zijn (zichzelf en haar hele slaapkamer onder de Sudocrem smeren, bijvoorbeeld), maar dat hoort erbij. Ik kan er soms niet eens boos om worden; het is eerder hilarisch. Een aanmoddervader. Ja, dat vind ik leuk. Dank voor de voorzet. En dank voor je bijzonder vermakelijke en eerlijke verhaal!

    • MiloevanBeek

      Dat mag HJ! Ik krijg vaker van vaders die reactie, denk dat mannen over het algemeen iets relaxter zijn.. En verder graag gedaan en veel plezier met je peuterpuber, erg grappig van die Sudocreme!

  20. Marita

    Ik doe al twaalf jaar mijn best om steeds meer een aanmoddermoeder te zijn. Ik ben blij dat ik er nu ook een mooi woord voor heb! Beter dan ontaarde moeder wat ik me nog vaak voel..

  21. Annemie

    Naast het feit dat dit nieuwe woord prettig rondrolt in de mond, hou ik van deze boodschap.
    Kinderen zijn begiftigd met genen die hen van nature, in de vorm van angst, remmen aanreiken om hen te beschermen. Angst is een onontbeerlijk verdedigingsmechanisme van ons lichaam dat niet té veel voeding nodig heeft. En angststoornissen zijn niet alleen legio vandaag de dag, maar bovendien moeilijk uit ons systeem te weren, eens ze zich daar in nestelen. Dus heil aan de aanmoddermoeders die ons van een pak gezonde durf voorzien!

    • MiloevanBeek

      Dank voor je leuke reactie Annemie!

  22. Eef

    Ja, dit! Hoe wist je dat allemaal over mij?? 😉
    Op dit moment zit ik een eindejaarsblogje te typen over hoe ik het ervaar om moeder te zijn (ik ben het dit jaar voor de tweede keer geworden) en toen kwam de term ‘aanmoddermoeder’ ineens weer in me op. Ik had hem ook in jouw twitterbio gelezen. Ik ging er even op googlen en kwam hier terecht. Gelukkig :-). Zoals jij je kinderen omschrijft; het is alsof ik die van mezelf voor me zie. En dat maakt me blij, want ik denk dat onze kinderen ook veel positiefs overhouden aan ons gemodder. Mooi blog!

  23. Xindi's moeder

    Zo ben ik ook, ten voete uit! En ik hoop zo ontzettend dat ik mijn dochter ook zo vrij op kan voeden, alleen nog de papa ervan overtuigen – die heeft haar het liefst aan een leiband, letterlijk 🙁

    • MiloevanBeek

      Dank voor je reactie Xindi, leuk, blog is al van tijd geleden. Ik hoop ook dat je je man kan overtuigen!

  24. Pauline de Jong

    Mijn moeder was een aanmoddermoeder. In mijn jeugd heb ik ontzettend veel buiten gespeeld, zonder ouderlijk toezicht. Vuil thuiskomen was geen probleem: de volgende dag kregen we de vieze kleren van de dag ervoor weer aan. Als tiener kreeg ik geen tijd mee wanneer ik thuis moest zijn, maar vroegen mijn ouders aan mij hoe laat ik dacht thuis te komen. Bij mijn eigen kinderen (inmiddels volwassen) heb ik het ook zo gedaan. Ik was namelijk blij met de vrijheid die mijn vriendinnetjes niet hadden en ik ben een hele nette volwassene geworden. Mijn dochters zeggen ook een fijne jeugd te hebben gehad. Ook zij zijn opgegroeid tot nette, hele verantwoordelijke volwassenen. Zij hebben (nog) geen kinderen, maar zijn van plan het op dezelfde manier te doen.
    Wat ik wel heb meegekregen en ook heb doorgegeven is dat veel mag en kan, maar dat je altijd rekening moet houden met anderen, dus in een restaurant blijf je zitten en ga je geen rondjes lopen, op straat niet schreeuwen en krijsen, enz. .

  25. kelly-pluiskonijn.nl

    Prachtig geschreven! Kan mijzelf er behoorlijk in vinden ondanks dat mijn dochter nog maar klein is. Ze kan nog niet lopen maar 2 uur lang bij het gemeentehuis wachten op onze afspraak duurt haar te lang! Dan maar even rondkruipen op de vloer, en ik voel iedereen kijken. .gatver je laat zo’n klein meisje toch niet over die vieze vloer kruipen. Maar och haha ik maak mij niet druk , beter dan een krijsende dreumes

  26. R.

    Wat een tof verhaal! Ik ben geen moeder en ben daar ook zeker nog lang niet aan toe, maar mócht het ooit zo ver komen, ben jij vanaf nu mijn voorbeeld 😉

    • MiloevanBeek

      Wat leuk, dankjewel voor je reactie!

  27. Caroline

    Hoe herkenbaar, ik ben ook zo’n “luie” moeder…..ik heb ook altijd met mijn kinderen meegedaan, heerlijk lekker klieren met water en zand, ook dan krijg je rare blikken.
    Mijn moeder riep ook goedbedoeld, voorzichtig maar liet ons toch ook gaan. Tegen mijn kinderen zeg ik ook altijd, voorzichtig en veel plezier en luister naar je gevoel.
    Wij hebben ooit op een camping gestaan met het zwembad om de hoek en terwijl wij de spullen uitladen gingen dochter, toen 7 en zoon, toen net 4 samen zwemmen. Maar alleen in het ondiepe, deden ze ook keurig als ik ging kijken. Bijkomend voordeel, zoonlief riep constant de naam van zijn zus en dat was luid en duidelijk te horen, even luisteren en ja hoor hij was nog boven water……haha.

  28. Laura Tigchelaar

    Moedig relaas ! En in mijn ogen heb jij een gezonde kijk op de ontwikkeling van een kind naar een volwassen mens met zelfvertrouwen en respect voor het leven. Ik zou voor mezelf en mijn kinderen (nu veertigers) wat meer van jouw moed hebben willen gehad. Ik herken me wel in jou als jonge moeder maar trok me helaas toch teveel aan van de (afwijzende) meningen van anderen….Hou het vertrouwen ! En al die angsten horen er gewoon bij.

  29. Linda

    Ik voel me ook een echte aanmoedermodder. Helaas wordt het vertrouwen in het kunnen van mijn dochter vaak omgepraat tot onverantwoordelijk gedrag. Mijn vriend is alles behalve aanmoddervader en overbezorgd. Gelukkig ben ik maanden met mn dochter op de camping en modderen we lekker aan! De sfeer is dan zoveel meer ontspannen, ik hou ervan haar alle vertrouwen te geven in haarzelf en in haar kunnen. Het is zo mooi hoe ze opbloeit tot een vrij persoon <3

  30. Simone

    Ik ben het met heleboel dingen eens en vind ook heel veel ouders te beschermend en verstikkend. Maar toch schrik ik ervan dat een tweejarige 25 keer in het diepe springt en een kind zonder diploma geen zwembandjes om heeft, terwijl moeder met een roseetje op haar ligstoel ligt. Je wilt niet weten hoe vaak dat mis gaat.